سبک پاپ آرت 1950

LeRoy-Neiman-abraham-lincoln-1968

LeRoy-Neiman-abraham-lincoln-1968

پاپ آرت حدودا سال 1950 ميلادي


Pop Art

عبارت Pop Art مختصرPopular Art (هنر عامه پسند) است.

هنر پاپ یکی از جنبشهای اصلی قرن بیستم بود. در سال 1958 کلمه Pop Art را برای اولین بار در مجله Architectural Digest چاپ کردند. هنر پاپ را دادای نیمه دوم قرن بیستم نامیدند. این جنبش در آخرین سال های دهه 1950 در انگلستان به وجود آمد و در آمریکا به نقطه کمال خود رسید. جنبش پاپ آرت عمدتا یک جنبش هنری آمریکایی و بریتانیایی بود.

پاپ آرت در آغاز در ایالات متحده به عنوان واکنشی در برابر سبک اکسپرسیونیسم انتزاعی مورد توجه قرار گرفت. وجه مشخصه هنر پاپ در آمریکا و بریتانیا از جمله عبارت بود از استفاده از تصاویر کتاب های کارتونی ، آگهی های تبلیغاتی، بسته بندی و تصاویر تلویزیون و سینمایی.

زیرا هواخواهان "پاپ آرت" بار دیگر به سراغ تصاویر فیگوراتیو و اندام وار رفتند واز روش های ترسیم خطوط کناری و به ظاهر عکاسانه استفاده کردند.

نام این جنبش همه چیز در باره خودش را آشکار می کند. پاپ آرت می خواست هنر را دوباره به زندگی روزانه مردم بیاورد. این جنبش در واکنش به نقاشی آبستره به میان آمد، و ادعا می کرد جنبش آبستره بیش از حد سوفسطایی و نخبه گرا است.

تصاویر مورد پسند هنرمندان پاپ، اشیا از زندگی روزمره بود . دستمایه اصلی هنرمندان این سبک فرهنگ مردمی، تولیدات انبوه، تبلیغات محیطی یا تلویزیونی، بسته بندی‌ها، و درکل هر آنچه مردم بیشتر می‌دیدند از چیدمان 100 قوطی کنسرو سوپ گرفته، تا سریوگرافی پرتره مونالیزا. این سبک را می‌توان یک سبک روشنفکرانه با نگاهی انتقادی به مصرف گرایی به خصوص در آمریکا دانست. هنرمندان این مکتب از موضوعات پیش پا افتاده ای مانند کمیک استریپ، کنسرو سوپ، تابلوهای بزرگراه ها، حباب لامپ، روزنامه، بطری های کوکاکولا، صندلی الکتریکی استفاده می کردند.

به طور مثال قوطی های سوپ به طراحی اندی وارهول. خصوصیت گرایش جنبش پاپ آرت استفاده وارهول از سیریگرافی، یک شیوه فوتو رئالیستیک Photo Realistic و توده پسند پرینت میکینگ Print Making بود. پاپ آرت با فشار وارد مطبوعات و اعلانات شد. تفاوت بین هنر های زیبا و هنر های اعلانات بازرگانی به طور ارادی از بین رفت. مثال بسیار خوب پوشش آلبوم های موسیقی سال های دهه شصت است.

همیشه پاپ آرت و «پول درآوردن از هنر» چنان به هم نزدیک به نظر می آیند که اگر نیت به وجود آورندگان آنها را در نظر نگیریم، به راحتی با هم اشتباه می شوند. این دو با هم بده بستان دارند، پاپ آرت از تجارت تغذیه می کند و تجارت از پاپ آرت.

هنرمندان اين جنبش عقیده داشتند مبتذل ترین عناصر فرهنگ جامعه، قابل زیبا بودن و هنری بودن هستند. آنها ابزارهای کار خود را فیلم های عامه پسند، آگهی های تبلیغاتی، داستان های کمیک استریپ علمی تخیلی، موسیقی پاپ، حروف و علائم متداول، اشیای روزمره و کالای مصرفی، معرفی کردند. در واقع هرچه که در چشمان مردم بیشتر دیده می شود می تواند ابزار قدرتمندی برای پاپ آرت باشد. پدید آورندگان پاپ آرت بر تأثیر بر فرهنگ عامه شهری تأکید داشتند. در آمریکا، پاپ آرت قدرت و نفوذ فراوانی داشت و به نوعی واکنشی برابر اکسپرسیونیسم انتزاعی و باورهای دادائیستی بود. هنر پاپ آرت به سرعت در عرصه های مختلفی مثل طراحی گرافیک، سینما و... رسوخ کرد. در دوران جدید با ظهور بیلبوردهای عظیم تبلیغاتی کنار بزرگراه ها، پاپ آرت قدرتمندترین ابزار خود را یافت.

شخصیت اصلی این مکتب فکری بدون شک اندی وارهول Andy Warhol 1928-1987 بود. نام های بزرگ دیگر جاسپر جانس Jasper Johns، رابرت روشنبرگ Robert Rauschenberg، دیود هاکنی David Hackney، کلاوس اولدنبرگ Claus oldenburg، روی لیشتیستین Roy Lichtenstein، جورج سگال George Segal، جیمز روزنکویست James Rosenquist بودند.

ریچارد همیلتون و ادواردو پاولوزی Eduard Paolozzi گروه "ایندپندنت Independent " را در انگلستان تأسیس کردند، این گروه مهم ترین حرکت این سبک در سراسر انگلستان بود. در دهه 1960 جنبش هنر پاپ را پیتر بلیک، پاتریک کالفیلد Patrick Caulfield، داوید هآکنی David Hackney، آلان جونس Alan Jones و پیتر فیلیپس Peter Phillips ادامه دادند.

مالکیت معنوی، صاحب آموزشگاه نقاشی، نعیمی ثانی، اموزشگاه نعیمی ثانی، آموزشگاه، رنگ روغن، آبرنگ

سبک هنری پاپ آرت از سایت گالری برگ، متعلق به آموزشگاه هنری نعیمی ثانی بازنشر شده است

گرد آورنده : سيد سلمان زيدي


منابع

- وب سایت گالری هنر برگ، متعلق به آموزشگاه آزاد هنری نعیمی ثانی

- ويكيپديا داشنامه آزاد

- بخش هنری تبیان - سمیه رمضان ماهی

تصاویر مورد پسند هنرمندان پاپ، اشیا از زندگی روزمره بود . دستمایه اصلی هنرمندان این سبک فرهنگ مردمی، تولیدات انبوه، تبلیغات محیطی یا تلویزیونی، بسته بندی‌ها، و درکل هر آنچه مردم بیشتر می‌دیدند از چیدمان 100 قوطی کنسرو سوپ گرفته، تا سریوگرافی پرتره مونالیزا.

 

 

 

 

 

 

 

2 دیدگاه ها

  1. Nilufar.Ebrahimpur گفت:

    هنرمندان پاپ آرت سعی داشتند از ویژگی های سبک آبستره اکسپرسیونیسم که شامل تاکید بر احساسات و نمادهای شخصی است، دوری کنند و البته در برخی موارد هدف آن انتقاد اجتماعی نیز هست. شاید این هنر جدی گرفته نشد، اما برای اهداف جوامع غربی، با تاکید بر تکنولوژی و وسایل ارتباط جمعی مناسب در نظر گرفته شده است. وارهول, آثاری خلق کرد که انگار واقعا یک ماشین آنها را بوجود آورده است. او موفق ترین هنرمند تبلیغاتی بود و بعدها به نقاشیهایی پرداخت که مربوط به کالاهای تبلیغاتی بودند و همچنین پرتره هایی از افراد مشهور که از بین آنها، کنسروهای سوپ کمبل و تک چهره مرلین مونرو، جز هنرهای اقتباسی او محسوب میشوند. عکس گرفته شده از مونرو و لوگو برند این کنسرو، در نقاشی هایش استفاده شده که بعضی، آنرا سرقت هنری نامیدند.

دیدگاهتان را بنویسید